Even (opnieuw) kennismaken


Agnes Wolbert

voorzitter raad van bestuur NVVE


In een jaarverslag leg je op de eerste plaats verantwoording af: wat hebben we gedaan, waar zijn we mee bezig geweest en wat heeft u daarvan kunnen merken? Hoeveel leden bereikten we met een advies? Hoe vaak stonden we voor een zaal of klas om te vertellen over euthanasie en het zelfgekozen levenseinde? En hoe hebben we het debat in de samenleving aangejaagd?

Ook is een jaarverslag vaak een (hernieuwde) kennismaking met de NVVE. De meeste leden kennen onze vereniging door een van haar diensten. Het ene lid komt op een spreekuur, maar gaat niet naar een symposium. Het andere zag de documentaire die we in de Week van de Euthanasie vertoonden, maar kwam niet naar de Libelle Zomerweek.

Zo komt het dat leden meestal niet het volledige plaatje zien. Dat hoeft ook niet, als u ons maar weet te vinden wanneer u ons nodig heeft. En dat lukt steeds meer mensen. Terwijl we aan dit jaarverslag werken, klimt ons ledenaantal in de richting van 170.000.


Een indrukwekkende hoeveelheid leden, die willen dat de NVVE het belang van een levenseinde in eigen regie uitdraagt, en blíjft uitdragen. Al die mensen vertrouwen ons het advies en de ondersteuning toe op vragen over een van de meest indringende gebeurtenissen van het leven: het sterven.


In 2017 stelden de leden van de NVVE een belangrijk visiedocument vast: ‘Vrijheid van sterven’. In 2018 is veel werk verzet om dat plan te vertalen naar de praktijk. In dit jaarverslag vindt u daar mooie voorbeelden van. Eén onderdeel wil ik hier noemen: de installatie van de Ledenadviesraad (LAR). Deze raad adviseert de NVVE – gevraagd en ongevraagd – over haar koers. Het is een mijlpaal in de ontwikkeling van onze levendige en actieve vereniging. Daar mogen we gerust trots op zijn.